نکاتی در رابطه با افزایش راندمان ویندوز۲

نکاتی در رابطه با افزایش راندمان ویندوز۲

بخش دوم :بررسی راندمان ویندوز ۲۰۰۰ در آرایش های مختلف – با تنظیمات درست می توان ویندوز ۲K ( Win 2000 ) را به حالت رومیزی با بالاترین راندمان به کار گرفت. مثلا با تنظیمات سرویس های مدیریت حافظه، دسترسی به رجیستری، دیسک IO و غیره می توان این کار را انجام داد. راندمان در […]

بخش دوم :بررسی راندمان ویندوز ۲۰۰۰ در آرایش های مختلف
– با تنظیمات درست می توان ویندوز ۲K ( Win 2000 ) را به حالت رومیزی با بالاترین راندمان به کار گرفت. مثلا با تنظیمات سرویس های مدیریت حافظه، دسترسی به رجیستری، دیسک IO و غیره می توان این کار را انجام داد. راندمان در حالت شبکه
W2K آماده سرویس Gigabit ( 1000MbSec ) می باشد. یعنی قادر است سطوح خروجی شبکه را با استفاده از کارت های Gigabit به بالاترین حدبرساند. برای مثال کارت هایی که برای استفاده از جنبه های پیشرفته TCPIP مثل Chcksum Offloading و Large Send در W2K طراحی شده اند. W2K می تواند تا ۲۵% خروجی شبکه را بیشتر از NT Server ارایه دهد و نزدیک به ۴ Gbps داده را ارسال و دریافت نماید. با انجام درست تنظیمات فوق می توان به این ویژگی ها دست یافت.

راندمان در حالت وب سرور
با ارتقای NT سرور به W2K سرور در یک سرویس دهنده وب، بلافاصله راندمان افزایش می یابد. این پیشرفت ها در اجرای ASP و مقیاس پذیری SMP می باشد. به علاوه اجرای برنامه های ASP در حالت خارج از فرایند (Out-Of-process ) اجرای بهتری در W2K دارد. به علاوه، اجرای خام صفحات وب ساکن سرور ، به مقدار زیادی افزایش یافته که این به دلیل نتایج SpecWeb96 می باشد.

راندمان بهتر در حالت File & Print Server
با بهینه سازی بسیاری از ویژگی های اجزای سرور فایل مثل اندازه میزان حافظه مجازی برای نگهداری ذخیره فایل ها ( Cache از ۴۹۶ MB به ۹۶۰ MB . File ) بهینه سازی تغییر مسیر دهنده SMB ( SMB Redirector ) روی W2K و بهبود فایل سیستم NTFS ، ویندوز W2K می تواند امکانات سرویس فایل بهتری را به دست دهد. با برنامه های محک زدن مثل NetBench . راندمان ویندوز ۲K تا ۲۶% بیشتر از NT می باشد. در بعضی اوقات به خصوص وقتی که اشتراک فایل ها روی یک پارتیشن ذخیره می شوند. W2K تا بیش از ۲ بار اجرای سرور فایل بهتری را نسبت به NT Server به دست می دهد. در مقایسه با سرویس چاپ W2K تا ۳ برابر بیشتر کاغذ را در ثانیه نسبت به NT چاپ می کند. همچنین اینکه راندمان چاپ کردن. به همان نسبت به NT چاپ می کند. همچنین اینکه راندمان چاپ کردن. به همان نسبت که تعداد چاپگرها بیشتر می شوند پایین نمی آید. به علاوه W2K می تواند تحویل (Rendering ) را در یک ، سوم زمان نسبت به NT صورت دهد و نیاز به یک،سوم از وقت CPU دارد.

اجرای بهتر در حالت سرور برنامه
– W2K یک بستر بهتر برای اجرای برنامه های تجاری می باشد. مقیاس پذیری SMP بهتر، راندمان شبکه بهینه شده، پشتیبانی از حافظه فیزیکی بیشتر باعث افزایش قدرت W2K در سرویس برنامه شده است . به علاوه پیشرفت های اساسی در آنچه که Com نامیده می شود. ( Com & Microsoft Transaction Server ) باعث راندمان بهتر برای اجرای برنامه های مبتنی بر Com شده است. به علاوه قابلیت های پردازش تراکنش Com می تواند به عنوان یک مانیتور تراکنش در زمان اجرا برای بهبود برنامه های بانک اطلاعاتی به کار رود.

چگونه می توان ویژگی Medio Sense را برای قطع شدن کابل شبکه (NIC ) غیرفعال نمود؟
۱- دستور regedt 32 را اجرا کنید.
۲- به مسیر زیر وارد شوید:
HKLMSystemC.C.SServicesTcpip[parameters
۳- افزودن یک مدخل جدید از نوع DWORD :
DisableDHCPMediaSense=1
– پس از این کار آدابتور شبکه شما هنوز وضعیت ‏‎“Disconnected ” را نشان می دهد اما فرایند نصب کلاستر می تواند آدابتور را به شکل قابل دسترس برای ارتباط کلاستر شناسایی نماید.
– حال که به سئوال فوق پاسخ دادیم بهتر است به ویژگی Medio Sense نگاهی بیاندازیم.
ویندوز دارای ویژگی ای به نام Media Sense می باشد. شما می توانید از این ویژگی در کامپیوترهای مبتنی بر ویندوز که از Tepip استفاده می کنند استفاده نمایید تا بفهمید که رسانه شما قطع نشده یا در حالت وصل قرار دارد . حالت وصل یا “ Media State “ به شکل ارتباط رسانه فیزیکی یا درج آن در شبکه تعریف می شد برای مثال فرض کنید یک رسانه فیزیکی ۱۰bt یا ۱۰۰bt آداپتورهای شبکه اترنت و هاب ها اساسا یک نود وصل داشته باشند که وضعیت اتصال فعلی را نشان می دهند. این همان حالتی است که در ان ویندوز یک حالت قطع را رد رسانه کشف کند. تمام پروتکل های مفید شده از آن اداپتور را حذف می کند تا این که مجددا حالت وصل را شناسایی نماید. حالت هایی وجود دارند که شما نمی خواهید؟؟؟ شما. این حالت را شناسایی کند. زیرا برای این کار می بایستی دستکاری کوچکی در رجیستری صورت دهند. در ویندوز NT این حالت وجود ندارد و با قطعی شبکه این پیغام ظاهر نمی شود. ولیکن در ویندوز ۲۰۰۰ با هر قطعی شبکه این پیغام ظاهر می شود. نکته جالب در این رابطه این است که برخی از برنامه هایی که قفلشان بر اساس کارت شبکه کار می کند وقتی با این پیغام قطعی شبکه در ویندوز ۲۰۰۰ مواجه می شوند دیگر کار نمی کنند ولیکن در NT اینطور نبوده و به کارشان ادامه می دهند. فرض می کنند که شبکه وصل می باشد و نیز کارت های شبکه می بایستی دارای ویژگی Media Sense باشند. یعنی ممکن است حتی شما کارتی بدون این ویژگی را در ویندوز ۲۰۰۰ نصب نمایید ولیکن با قطعی شبکه پیغامی ظاهر نشود و انگار که شبکه وصل می باشد. ولیکن به طور کلی؟؟؟ تنظیمی وجود دارد که ویندوز ۲۰۰۰ را مانند ویندوز NT نسبت به این حالت قطعی شبکه بی تفاوت می کند و آن مدخل Disable DHCP Media Sense می باشد که قبلا روش تنظیم آن را شرح دادیم و باعث اجرای آن برنامه می شود.
– نکته ۱: ۱۰b2 یا ۱۰Base ) یا کواکیسال ( RJ-58 ) رسانه های مبتنی بر ارتباط نیستند. بنابراین ویندوز سعی در شناسایی حالت وصل (Connect ) در آنها زمانیکه مورد استفاده قرار گیرند نمی کند.
– نکته۲: پروتکل های NetBEUI و IPX ویژگی Media Sense را تشخیص نمی دهند.
HKLMSystemC.C.S.ServicesTCPIPParametersDisableDH
CPMediaSense(DWORD-Boolean)=0.1
شرح این مدخل: این پارامتر رفتار DHCPMadia Sense را کنترل می کند. اگر شما مقدار آن را یک بزنید مشتریان DHCP و حتی غیر DHCP ( none-DHCP )‌رویدادهای Media Sonse را از رابط NIC نادیده می گیرند. به طور پیش فرض رویدادهای MS مشتری DHCP را فعال می کند تا عملی انجام دهد مثل تلاش برای دستیابی به یک اجاره (Laese ) ( وقتی یک رویداد وصل اتفاق افتد) یا نامعتبر سازی رابط و مسیرها (routs ) ( زمانیکه یک رویداد قطع اتفاق افتد)
نکات : چند اثر نامطلوب ار غیرفعال سازی این ویژگی ظاهر می شوند. اگر دو کارت NIC داشته باشید و این ویژگی M.S. فعال باشد. اگر یک از NLC ها کار نکند از قید در می آید (Unbound ) و مسیرهای متصل به آن حذف می شوند به طوریکه تمام ترافیک از NIC های دیگر رد می شوند همچنین اگر یک کاربر در حال حرکت(Protable Roaming ) داشته باشید ویژگی M.S همان چیزی است که باعث ایجاد قابلیت برقراری ارتباط با هر شبکه ای می شود و همه چیز درست کار می کند بدون Relese.restart و renewing وغیره بعد از غیرفعال سازی M.S ویندوز با هم آیکون قطع شبکه را نشان می دهد و دستور Ipconfig پیغام قطعی کامل را می دهد و لیکن رابط شبکه به TCPIP مقید شده و می تواند با مشاهده جدول مسیرها از آن مطلع شوید و نیز سرویس کلاستر از طریق کابل Crossover قابل دسترس نمی باشد و هنگام نصب کلاستر برنامه نتواند NIC مورد نظر را شناسایی نماید.

آموزش چگونگی نصب IPV6 ( در ویندوز سرور ۲۰۰۳ )
در حالیکه را ه طولانی برای شرکت ها در پیش است تا به سوی آن گام بردارند ولیکن IPV6 به آرامی اما مطمئن راه خود را برای ورود به محصولات باز کرده است. استفاده آن در ویندوز ۲۰۰۰ به طور آزمایشی می باشد. اما در ویندوز سرور ۲۰۰۳ جنبه های کاملی از ان وجود دارد. اما از آنجاییکه IPV6 هنوز در حال یافتن راهی است تا در شبکه ها وارد شود. اما نصب آن گزینه ای پیش فرض نمی باشد. برای نصب IPV 6 . مراحل زیر را دنبال نماید:
۱- ابتدا به Control Panel وارد شده و دوباره روی آیکون Network Connection کلیک نمایید.
۲- بر روی آداپتور شبکه ای که قصد فعال ساختن IPV 6 را دارید کلیک راست نمایید و گزینه Properties را انتخاب نمایید.
۳- بر روی Install کلیک نمایید.
۴- از لیستی از انتخاب های نصب، گزینه Protocol را بپذیرید و بعد روی دکمه Add کلیک نمایید.
۵- مورد Microsoft TCPIP Version را بپذیرید و بعد روی دکمه OK کلیک نمایید.
IPV 6 یک رابط گرافیکی تمیز ارائه نمی دهد که مثل پیکربندی IPV 6 را از طریق یک پوشه خط فرمان جدید که netsh نام دارد تنظیم و پیکربندی نمایید. شما می توانید netsh را از طریق خط فرمان چه با گزینه (Option )‌ و چه بدون آن صدا بزنید. وقتی از طریق گزینه ها فراخوانی نمودید، Netsh عملیات خواسته شده شما را انجام می دهد. احضار netsh بدون هیچ پارامتری شما را وارد پوشه ای می کند که از ان می توانید یک لیست کامل از فرامین netsh را با تایپ علامت؟ به دست آورید.

چرا بعد از نصب کارت شبکه در ویندوز ۹۸ سیستم به کندی بالا می آید؟
بعد از نصب NIC ویندوز در حدود ۱۰ تا ۲۰ ثانیه معطل می کند تا بالا بیاید و این بدین خاطر است که ویندوز سعی می کند تا از کارت شبکه شما آدرس IP های آن را بخواهد و چون کارت شما آدرس ندارد و فقط بر روی سیستم شما نصب گردیده . نمی تواند این آدرس را در اختیار ویندوز قرار دهد. برای این کار به اپلت Control panel وارد شده و سپس تعیین وارد قسمت Network شوید در قسمت مربوط به پروتکل TCPIIP . یک آدرس الکی مثل ۱۹۲٫۱۶۸٫۱۲ وارد نمایید . از این پس وقتی سیستم را بالا می آورید به سرعت لود می شود.

نقش DAM ( Direct Memory Access ) در ویندوز چیست؟
وقتی قرار باشد اطلاعاتی از طریق هارد دیسک به حافظه RAM منتقل گردد در این فعل و انفعال CPU نیز دخالت می کند و باعث کندی انتقال دیتا می شود ولیکن در سیستم خطوطی به نام DMA وجود دارند که باعث انتقال سریع اطلاعات بدون دخالت مستقیم CPU می شوند از سیستم های ویندوز ۹۵ (Win98 OSR2 ) به بعد ویندوز دارای این امکان گردیده تا بتوان این ویژگی را در آن فعال نمود. این کار باعث سریعتر شدن نقل و انقال دیتایی می گردد اما قدری از حافظه و سرعت پردازش را می بلعد که در اکثر سیستم های امروزی مقدار قابل توجه ایی نمی باشند. برای فعال ساختن این ویژگی به Device Manager وارد شده و کنترولر هارد یا CDROM را پذیرفته و گزینه Properties را بپذیرید و سپس جعبه DMA را علامت دار نمایید. به همین سادگی .

چگونه می توان سرعت شماره گیری مودم (Dial-Up ) را افزایش داد؟
به طور پیش فرض مقدار زمان Dial Tone در ویندوز ۱۰۰ میلی ثانیه است که می توان مقدار کمتری مثلا ۵۰ میلی ثانیه را برای آن قائل شد. برای این کار به مسیر زیر وارد شوید:
Modem(Properties)- Connection- Advance-Extra Settings=S11=50
گاهی اوقات DUN شماره گیری کرده و وصل می شود و لیکن به زحمت پیغام «Connecting to Network »‌را نمایش می دهد. یعنی هنوز هم این پیغام در حال نمایش است و می گوید در حال وصل شدن هستم در حالیکه شماره گیری تمام شده. در این مسئله مقصر خود DUN می باشد زیرا پروتکل های اضافه ایی را در حال بایند نمودن می باشد. جهت حل این مشکل بر روی آیکون ISP ی مورد نظرتان که بر اساس کارت اینترنت درست کرده اید کلیک راست نموده و گزینه properties رابپذیرید. سپس موارد Server Types و بعد Logon to Network را انتخاب نمایید. ابتدا این گزینه را غیرفعال نمایید و بعد پروتکل های اضافی چون NetBEUI و IPXSPX Compatible را بدون علامت نمایید. این کار به سیستم می گوید که فقط از پروتکل معروف TCPIP استفاده نمایید و نه پروتکل های دیگر.

ترمینال سرویس چیست و چگونه استفاده می شود؟
– ترمینال سرویس برنامه ای است که بر روی ویندوز ۲۰۰۰ تا نسخه هایی از NT نصب می شود و امکان مدیریت از راه دور و در اختیار گیری صفحه یا میز کار سرور از راه دور را برای هر مشتری که از ترمینال سرویس استفاده می کند فراهم می سازد. TS برای کار از پروتکل RDP یا Remote Desktop protocol استفاده می نمایید که ارتباط میان سرور و مشتری را برقرار می سازد. هر کاربر می تواند در یک لحظه چندین جلسه کاری داشته باشد که مستقل از هم به اجرای برنامه می پردازند. TS از برنامه های ۱۶و ۳۲ بیتی به برنامه های راس برنامه های مبتنی بر متن و ۴PC های دستی پشتیبانی می نماید. این برنامه در دو حالت Application و Administrator نصب و اجرا می شود. در حالت اول اگر مجوز نداشته باشید ناچار باید هر سه ماه یکبار برنامه را مجددا نصب نمایید . کاربر می تواند بدون Logoff از یک جلسه کاری خارج شود. بهتر است TS را بر روی یک سرور عضو به جای کنترل حوزه نصب نمایید. زیرا منابع سرور را به سرعت کاهش می دهد. برای رسیدن به راندمان بالا بهتر است از کارتهای NIC ، با راندمان بالا و یا چندین NIC استفاده نمایید و نیز از هارد دیسکهای قوی و فایل سیستم NTFS جهت امنیت و کارایی بالا استفاده نمایید. کامپیوترهای کلدینت نیازی به قدرت پردازش بالا ندارند. یعنی از کلونیت ها مثل داس یا WFW از نسخه ۱۶ بیتی کلدینت استفاده می کنند. برای این مشتریها می بایستی پروتکل TCPIP نصب شود و برای PCهای دستی از ویژگی HPC3.0 استفاده نمایید. کاربران معمولی یا سبک (ligth ). کاربران ساخت یافته مبتنی بر وظیفه ( Task-based )‌ و کاربران پیشرفته. کاربران وظیفه گرا فقط یک برنامه مثل اکسل را در یک لحظه اجرا می کنند. کاربران ساخت یافته یک یا دو برنامه با کمترین پردازش را اجرا می کنند مثل پردازش کلمه و مرورگر وب ولیکن کاربران پیشرفته بیش از یک برنامه را اجرا می نمایند. TS به ۱۰MB فضای RAM اضافی برای کاربران سبک (Light )‌ و حدود ۲۱MB برای کاربران پیشرفته نیاز دارد.
برنامه های ۱۶ بیتی راندمان کار را پایین می آورند و اجرای آن ها می تواند درصد کاربرانی را که پردازنده پشتیبانی می کند تا ۴۰% کاهش دهد و میزان حافظه را تا ۵۰% برای هر کاربر افزایش دهد.

منبع:ماهنامه رایانه شماره:۱۳۳

دختر ایرانی که یک شبه قد بلند شد !
چرا نیوشا ضیغمی خارج از ایران فرزندش را به دنیا می آورد + فیلم
برچسب ها:
اخبار مرتبط :

نکاتی در رابطه با افزایش راندمان ویندوز۱

نکاتی در رابطه با افزایش راندمان ویندوز۱

بخش اول :ترافیک سرویس مرورگر ( Browser Service ) سرویس مرورگر همان سرویس در دنیای ویندوزهای مبتنی بر NT ( XP.Win2k.NT و …) است که کار به هنگام سازی لیستی از کامپیوترهای شبکه را انجام میدهد و این لیست را برای کامپیوترهایی که به شکل مرورگر طراحی شده اند می فرستد. اگر این سرویس را […]

بخش اول :ترافیک سرویس مرورگر ( Browser Service )
سرویس مرورگر همان سرویس در دنیای ویندوزهای مبتنی بر NT ( XP.Win2k.NT و …) است که کار به هنگام سازی لیستی از کامپیوترهای شبکه را انجام میدهد و این لیست را برای کامپیوترهایی که به شکل مرورگر طراحی شده اند می فرستد. اگر این سرویس را متوقف نمایید این لیست به هنگام و به روز نمی شود و مثلا اگر کامپیوتری هم اینک وارد شبکه شده و یا از آن خارج شود نمی توان به راحتی از حضور آم مطلع گردید. این سرویس را می توان در ویندوز XP و غیره با نام Computer Browser ملاحظه نمود. به گفته شرکت مایکروسافت می توانید انتظار داشته باشید که سرویس مرورگر در کامپیوترهای مبتنی بر NT در حدود۱۲% ترافیک Client-to-server-to-server, server را به وجود اورد. از این رو اصلاح و بهینه سازی این سرویس کمک بزرگی به راندمان شبکه نموده و توان پردازش سیستم های موجود در شبکه را زیاد ساخته و از ترافیک شبکه می کاهد. نحوه کار به این صورت است که هر کدام از سیستم های واقع در شبکه که یک قسمت از سرور مایکروسافت (Server componen را اجرا می کند مثل NTs Server Service یا مثلا file & print sharing for Microsoft Network Winqn s خود را از طریق پخش خبری ( BroadCast ) به مرورگر اصلی (Domian ) اطلاع می دهد. منظور از پخش خبر یعنی به صورت یک خبر وضعیت خود را در سراسر شبکه منتشر می نماید. سرور موجود در شبکه یا همان مرورگر اصلی این خبر را به هنگام بوت شدن ارسال می کند و بعد به طور مرتب در فاصله زمانی مشخصی که شما تعیین کرده اید این کار را ادامه می دهد. اگر مرورگر اصلی بعد از سه دوره اطلاع (Announcement ) متوالی از سرور خبری نشنود( یا از سرور اطلاعی به دست نیاورد) فرض می کند که سرور از خط خارج شده( Offline ) و سرور مورد نظر را از لیست سرورش حذف می کند. ترافیک خبری از روترها نمی گذرند (Traverse ). به طوریکه اگر شما روی شبکه تان چندین زیر شبکه یا Subnet داشته باشید هر کدام از آنها یک ( Master MB Browser ) دارند. هر زیر شبکه ای مسئول تهیه (Compile ) یک لیست سرور برای زیرشبکه اش و عبور این لیست به مرورگر اصلی حوزه می باشد. (صرفنظر از تعداد زیرشبکه هایی که در شبکه وجود دارد. هر حوزه فقط یک مرورگر اصلی حوزه دارد) بعد از این که DMB ( Domain Master Browser ) لیست سرورها را دریافت نمود یک لیست را به هر مرورگر اصلی زیرشبکه بر می گرداند. ترافیک میان MB و DMB از پیام های ارسالی تشکیل شده است. MB و DMB از فایل های LMHosts و یا WINS برای کشف یک آدرس IP دیگر استفاده می کنند.

ترافیک سرور
به طور پیش فرض سرور وضعیت خود را به زیر شبکه اش در هر ۱۲ دقیقه اطلاع می دهد. این کار به طور مرتب به هر مرورگر اصلی زیر شبکه اجازه می دهد تا یک لیست معینی از تمام سرورهای بدون زیر شبکه را نگه دارد. به هر حال تکرار این کار مقدار زیادی ترافیک خبری به وجود می آورد . اگر شما یک شبکه مطمئن داشته باشید فواصل زمانی نشر خبر را افزایش دهید تا تکرار انتشار خبر سرور را کاهش دهید. مدخل تنظیم این تکرار در ویندوزهای مبتنی بر NT به نام Announce می باشد. در هر ماشین NT ای که یک جزء سرور را اجرا می کند یک مدخل به نام Announce از نوع DWORD در مسیر زیر درست نمایید:
HKLMSystemCurrent
ControlSetServicesLanmanSerwerParametersAnnounce
مقدار زمان بر حسب ثانیه که کامپیوترها= (DWORD ) وضعیت شان را خبر می دهند. مقدار پیش فرض ۱۲ دقیقه می باشد که اگر در شبکه شما سرور قابل اطمینان و محکمی وجود داشته بهتر است این مدت زمان را افزایش دهید تا ترافیک شبکه را کاهش دهید مثلامقدار ۳۶۰۰ Sec ثانیه برای سرورهایی که در اکثر اوقات به طور شبانه روز روشن هستند مقدار مناسبی می باشد. این مقدار بر روی شبکه های نامطمئن یا محیط هایی که در آن سرورها به طور منظم Online و Offline می شوند باعث بروز مشکلاتی می شود. مثلا به این صورت که اگر سرور مرتبا خاموش و روشن می شود مقدار مدخل فوق می تواند باعث شود که سیستم های موجود در شبکه پس از یک ساعت از وجود این سرور مطلع گردند که به طور پیش فرض این مقدار ۱۲ دقیقه می باشد.

ترافیک مرورگر اصلی
مرورگرهای اصلی زیر شبکه لیست سرورشان را در هر ۱۵ دقیقه به DMB می فرستند و DMB نیز لیست سرور اصلی را در هر ۱۲ دقیقه به مرورگرهای اصلی زیرشبکه می فرستند. می توان مدت زمان برقراری ارتباط با DMB را برای خطوط کند تنظیم نمود. برای این کار در مسیر زیر کلید کنید Masterperiodicity را تغییر دهید. این مقدار مدت زمانی است که مرورگر اصلی قبل از اتصال به DMB منتظر می ماند.
HKLMSystemC.C.SServicesBrowserparametersMasterperiodicity(DWORD)=900 Sec
– اگر مقدار بزرگتری وارد نمایید، ترافیک شبکه را کم می کنید. اما لیست سرور شما کمی قدیمی می ماند.

همزمانی بین کنترل کننده حوزه و سرویس مرورگر (Browser Service )
عمده ترافیک شبکه به دلیل همزمان سازی کنترولر حوزه و سرویس مرورگر می باشد. هر وقت تغییری در بانک SAM در کنترول اصلی حوزه یا PDC ایجاد کنید ویندوزهای مبتنی بر NT می بایستی یک کپی از آن را به کنترولریدکی حوزه یا BDC ارسال نمایند. بانک SAM در دایرکتوری System32Config ذخیره می شود. – هر بانک یک شماره ترتیب ارتقا(USN ) یا توالی به هنگام سازی . دارد که NTR (از کلمه NT به جای ویندوزهای NT. Win2000 . XP و Win2003 برای تعیین Syne . بانک PDC در نسخه بانک BDC استفاده می کند. PDC یک لیست از USN ها را برای هر بانک BDC S SAM نگه می دارد.
– به طور مرتب PDC بانک SAM را چک می کند تا ببیند از آخرین دفعه همزمانی بانک با BDC تغییری روی داده یا خیر؟ اگر تغییری روی نداده باشد مدت شخصی صبر می کند و مجددا کار چک کردن را تکرار می کند. اگر تغییری روی داده باشد یک پیغام به تمام BDC هایی که USN آن ها با USN آن فرق می کند می فرستند. اگر USN تغییر کرده باشد. BDC آن را با بانک خودش مقایسه می کند تا کوچکترین بانک را که بایستی عوض شود پیدا کند و سپس تغییرات را از Change log می خواند. چندین مدخل رجیستری وجود دارند که می توان آنها را برای افزایش کارایی شبکه تغییر داد که در مسیر زیر قرار دارند:
HKLMSystemC.C.S.Servicesparameters مدخل pulse جهت تنظیم مدت زمانی است که PDC. بانک SAM را برای تغییرات چک می کند. پیش فرض آن ۵ min است. مدت زمان این مدخل را می توان زیاد کرد. به خصوص وقتی که خطوط کم سرعت و می دانید که تغییرات بانک شما خیلی کم است.
– نکته: فایلی به نام SAM در ویندوزهای مبتنی بر NT جهت نگهداری موارد امنیتی مثل نام کاربر و رمز ویندوز و در مواردی از این دست و نیز حساب های مربوط به کامپیوترهای شبکه در سرور استفاده می شود. از این رو اگر مثلا کاربری از سرور حذف شود می بایستی به مابقی سرورها و سیستم ها اطلاع داده شود تا مثلا سرورهای تابع سرور X بتوانند از این تغییرات مطلع شوند.
– اگر مدت زمان بررسی را عوض کنید. ممکن است نیاز به تغییر اندازه Change Log هم داشته باشید. چون اصلا هم زمانی و نسخه برداری توسط PDC فقط با بخش کوچکی از تغییرات درون بانک صورت می گیرد. اگر لحظه ای فرا برسد که این بافر پر باشد و تغییرات زیاد باشد PDC به طور خودکار این تغییرات را درون بانک BDC کپی می کند.
– اندازه بافر به طور پیش فرض ۶۴KB است که برای حدود ۲۰۰۰ رکورد در SAM مناسب است زیرا اکثر تغییرات مدخل هایی با ۳۲b بایت صورت می گیرند. اگر بیش از ۲۰۰۰ تغییر در SAM داشته باشید اندازه بافر را زیادتر کنید تا عمل همزمانی سازی کامل انجام شود.
– اگر تغییرات زیادی ندارید برای آزاد کردن حافظه می توان اندازه این بافر را کاهش داد. برای این کار به مسیر فوق رفته و کلید زیر را درست کنید:
اندازه دلخواه بر حسب کیلوبایت =(DWORD ) ChangeLogSize
– اگر شبکه ای بزرگ داشته باشید،کلید دیگری وجود دارد که سرعت رسیدن همزمان ها را به BDC افزایش می دهد. برای جلوگیری از ایجاد گلوگاه (Buttleneck ). به طور پیش فرض PDC پیامهای ارسالی را برای BDC.20 می فرستد. فقط پس از همزمان سازی BDC.20 اول،پیغام برای PDC های دیگر ارسال می شود. شما می توانید تعداد BDC هایی را که در یک گروه ۲۰ تایی قرار می گیرند از طریق مدخل Pulse Concurrency عوض نمایید.
– افزایش تعداد BDC .ها سرعت همزمانی در شبکه را بالا می برد ولیکن کاهش این تعداد احتمال ایجاد گلوگاه و مشکل در شبکه را کاهش می دهد. منظور از گلوگاه محدودشدن خطوط شبکه و باریک شدن پهنای باند جهت استفاده است.
– مدخل دیگری برای افزایش راندمان شبکه وجود دارد. اگر PDC پس از فاصله زمانی مشخص شده در مدخل Pulse . هیچ تغییری در بانکش مشاهده نکنید هیچ پیامی به BDC اش نمی فرستد. اگر PDC یک بهنگام سازی بانک را در فاصله زمانی دیگری که توسط مدخل Pu1semaximum معلوم می شود نفرستد، پیامی را برای تمامی BDC ها می فرستد و به آنها می گوید هنوز در حال انجام عملیات بررسی قرار داد. مقدار پیش فرض این مدخل ۷۲۰۰ Sea ثانیه می باشد. اگر PDC شما از خطوط کند WAN استفاده می کند با افزایش این مقدار می توان جلوی ترافیک غیرضروری را گرفت. بسیاری از راهبران شبکه این مدخل را بهینه می کنند تا ترافیک عبوری از روترهای ISDN کم شود.

چگونه می توان فایل های بهنگام سازی و درایورهای جدید برای دستگاهها را که اصطلاحا Update files نامیده می شوند در جایی ذخیره و بعد نصب و استفاده نمود؟
– در ویندوز می توان با کلیلک بر روی منوی Windows Update به سایت ویندوز وارد شد و پس از آغاز فرایند صفحه ای جستجو صفحه ای ظاهر می شود که به شما فایل های وصله ای و درایورهای جدید برای سخت افزارهای تان را در صورت نیاز نشان می دهد. پس از پذیرفتن این فایل ها و کلیک کردن بر روی دکمه Update و پذیرفتن قوانین مربوط به حق کپی و غیره سیستم شروع به بهنگام شدن می کند و این فایلها به طور موقت بر روی سیستم شما ذخیره و سپس فرایند نصب آغاز می شود. حتما پس از نصب ویندوز عمل بروزسازی را انجام دهید و سیستم خود را از نظر برخورداری از درایورهای جدید فایل های حیاتی که شکافهای ورود به سیستم توسط خرابکاران را می بندند و فایل هایی که مشکلات مربوط به برنامه ها و سرویس های نصب شده بر روی Update را بر روی ویندوز خود مشاهده نکردید می توانید دستور Wupdmgr.exe را از طریق منوی RUN اجرا نمایید و به سایت ارتقا ویندوز وارد شوید. اما سئوال اینجاست که چگونه می توان کاری کرد که این فایل های ارتقاء سیستم و درایورها را جوری از این سایت برداشت کرد که قابل استفاده برای دیگر کامپیوترهای شبکه و یا جاهای دیگری باشد. زیرا عمل به هنگام سازی پس از اتمام کار فایل های مورد نظر را در اختیار شما قرار نمی دهد. برای خواندن و ذخیره این فایل ها و برنامه ها مراحل زیر را دنبال نمایید:
۱- ابتدا یک دایرکتوری برای این کار در جایی درست نمایید.
۲- سپس بر روی Windows Update Catalog کلیک نمایید.
۳- از میان دو گزینه یکی را بپذیرید:
Fine Updates for Microsoft Winsows Operating System
Fine Driver Updates for Hardware Denrivers
۴- در صفحه ای که ظاهر می شود نوع سیستم عامل خود را بپذیرید و نیز زبان مورد استفاده را و بعد کلیک بر روی Search .
۵- در صفحه بعدی چند طبقه از گزینه ها دیده می شود. گزینه مورد نظر را پیدا کنید.
۶- از لیست اقلام جهت بارگیری آن طبقه انتخابی موارد را Add نمایید.
۷- پس از انتخاب موضوع گزینه Go To Download Basket را بپذیرید.
۸- در قسمت مربوط به محل ذخیره بر روی Browse کلیک کرده و محل ذخیره را بپذیرید.
۹- روی دکمه Download Now فشار دهید.
۱۰- از صفحه ظاهر شده Accept را بپذیرید.
۱۱-کار خواندن شروع می شود که پس از اتمام کار می توان آن ها را نصب نمود.
– نکته این که قبل از شروع این اعمال. ابتدا از طریق گزینه personalized… که در See Also قرار داد مورد Windows Update Catalog را اضافه نمایید.
– نکته دیگر درباره ذخیره فایل های Update ویندوز یا فایل های ارتقا IE این است که محل ذخیره آن ها به قرار زیر است:
اگر فرض کنیم دایرکتوری مورد نظرتان جهت ذخیره فایل های ارتقاء D:Updates باشد خواندن اجزای نرم افزاری انتخابی شما زیر دایرکتوری به شکل زیر درست می نمایید:
[Software][Local][platform][packageName].[package Version]
– اگر فایل های مربوط به درایورهای دستگاه ها را بارگیری نمایید.دایرکتوری به شکل زیر ایجاد می شود:
[Driver][Local][platform][packageName].[package Version]

تا چند حرف را می توان در یک شبکه کامپیوتری برای نام کامپیوترها استفاده نمود؟
در یک شبکه کامپیوتری اگر بر روی سیستمی پروتکل TCPIP نصب شده باشد نام کامپیوتر می تواند تا ۶ به توان ۳ حرف را به کار بگیرد. ولیکن در غیر اینصورت اگر از این پروتکل استفاده نکنید تا ۱۵ حرف را می توان برای نام کامپیوترها به کار گرفت. و نیز اسامی گروه های کاری نیز حداکثر تا ۱۵ حرف را می گیرند.

چگونه دو سرور با چهار IP های متفاوت را می توان به همدیگر معرفی نمود؟
جهت انجام این کار ابتدا این طور در نظر می گیریم که سرور اول به نام A باشد و آدرس IP های ۱۹۲٫۲۹٫۰٫۱۴ باشد جهت مشاهده همدیگر این دو سرور می بایستی از وجود همدیگر مطلع باشند تا از طریق اجرای فرمان Ping بتوان ارتباط میان آن دو را بررسی کرد. برای این کار در سرور A . آدرس IP سرور B را به صورت دروازه تعریف کنید و در سرور B . آدرس های IP ای سرور A را به صورت Gateway قرار دهید. بعد از این کار آن دو می توانند همدیگر را مشاهده نمایند.
اما این که چطور می توان. مجوز استفاده از سرور مثلا B را به کاربران سرور A داد از طریق دو منوی زیر انجام می گیرند:
– Trusting Domain : حوزه ای مثل حوزه سرور B را گویند که کاربران حوزه های دیگر قصد مشاهده منابع اش را دارند.
– Trusted Domain : حوزه ای مثل حوزه سرور A که کاربران را جهت ورود بررسی کرده و این کاربران در حقیقت در آن تعریف شده اند.

چگونه می توان اندازه حافظه مجازی Virtual Memory یا Pagefile را از راه دور تغییر داد؟
برای این کار از طریق ماشین مورد استفاده تان به کامپیوتر راه دور وصل شوید اگر از ارتباط آن ها مطمئن هستید فرمان RegEdit را اجرا نمایید و از طریق منوی فایل به کامپیوتر دیگری که مورد نظرتان است وصل شوید سپس در کلید های رجیستری ماشین مثلا x به مسیر زیر وارد شوید:
HKLMSystemCurrentControlSetControlSessionManagerMemory ManagementPagingFile(REG-Multi SZ)=>< -این موضوع از نوع REG-MULTI-SZ می باشد. - برای مثال اگر قصد ذخیره Pagefile بر روی درایو c را داشته باشید و حداقل فضای آن 120 MB و حداکثر آن 140 MB باشد. می توان متغیر یا مدخل فوق را به قرار زیر تغییر داد: PagingFile(REG-MULTI-SZ)=C:pagefile.sys120140 اگر خط دیگری داشته باشید. مثلا مقدار دیگری بر روی پارتیشن D می بایستی آن را در خط بعد ذکر نمایید. - حال دستور زیر بدون امتحان فضای لازم روی ماشین راه دور این کار را انجام می دهد: REG Update HKLMSystemC.C.SControlSessionManagerMemoryManagementpaginFiles =; C:Pagefile.sys 20140\Server.INC-Zamani.com چگونه می توان کاری کرد تا برنامه Media Player در ویندوز لیست فایل هایی را که اخیرا استفاده شده اند را نشان ندهد (قابل به کارگیری در تمام ویندوزها) - Wmp نرم افزار پخش صوت و تصویر ویندوز می باشد که پس از خواندن فایل ها و پخش آن ها، اسامی شان را در گزینه File لیست می نماید. اگر می خواهید این اسامی نمایش داده نشوند و یا محل هایی را که از آن طریق فایل ها را خوانده اید دیده نشوند و دیگر لیست نشوند به مسیر رجیستری زیر مراجعه نمایید: HKCUSoftwareMicrosoftMediaplayerPreferencesAddToMRU(Binary)=0 - مقدار صفر این حالت را غیرفعال می کند مقدار 1 آن را فعال می نماید. چگونه می توان محل و اندازه فایل گزارش (Log ) مربوط به سرویس زمانبند (Scheduler ) را تغییر داد ( تمام نسخه های ویندوز) این کار از طریق دو مدخل یا متغییر در رجیستری انجام می گیرد و با آن ها می توان محلی را که سرویس زمان بند (Task,Scheduler,Scheduling Agent ) می بایستی فایل گزارش را بنویسد و اندازه فایل گزارش را افزایش دهد مشخص نمود. برای این کار به مسیر زیر مراجعه نمایید: محل فایل گزارش KLMSoftwerMicrosoftScheduling AgentLog path(String)= و در همین مسیر متغیری به نام MaxLogSizeKB از نوع DWORD میزان اندازه فایل را مشخص می نماید. اندازه بر حسب کیلوبایت =(DWORD ) MaxLogSizeKB برای مثال می توان مقادیر دو متغیر را به صورت زیر وارد نمود: Lagpath(String)=C:WindowsSchedlgu.Txt MaxlogSizeKB(DWORD)=20(KB) چگونه می توان حالت سازگاری برنامه ها (Application Compatibility Mode ) را در ویندوز 2000 فعال کرد؟ این حالت سازگاری برنامه اجازه اجرای برنامه های تحت ویندوزهای 95 و 98 را داده و حتی آن هایی را که رفتار خوبی ندارند را وا می دارد تا به درستی کار کنند. برای این کار: 1- ابتدا به شکل Admin وارد شوید و در منوی RUN دستور زیر را وارد کنید: RegSur32%Systemroot%app PatchSlayerui.dll مدیریت می تواند از یک میانبر برای رفتن به حالت سازگاری استفاده نماید. برای این کار می بایستی خصوصیات این حالت به درستی نصب طبق مراحل قبل رجیستر شوند. برای استفاده از میانبر به قرار زیر عمل نمایید: 1) با کاربر سرپرست وارد شوید. 2) بر روی میانبر برنامه مورد نظر کلیک راست کرده و بعد گزینه Propertise را بپذیرید. 3) بر روی نوار Compatibiility Tab کلیک کنید. این نوار وقتی ظاهر می شود که رابط حالت سازگار به درستی روی کامپیوتر فعال شده باشد. 4) جعبه Run in Compatibiility را علامت بزنید تا پشتیبانی از این حالت فعال شود. 5) یا 95 و یا NT ظاهر می شوند. 6) بر روی OK کلیک نمایید. 7) دوبار کلیک بر روی میانبر برنامه جهت اجرای آن انجام دهید. منبع:ماهنامه رایانه شماره:133

چرا نیوشا ضیغمی خارج از ایران فرزندش را به دنیا می آورد + فیلم
دختر ایرانی که یک شبه قد بلند شد !
برچسب ها:
اخبار مرتبط :
سامسونگآیسان پروزازدکتر تاجبخشدکتر بتول طاهریمهر پروازعضویت در تلگرام
دکتر دین محمدیعضویت در تلگرامشارژعضویت در تلگرام
معرفی رایانه های انقلابی در جهان
معرفی رایانه های انقلابی در جهان
اینترنت وایمکس یا ADSL؟
اینترنت وایمکس یا ADSL؟
پرشین‌بلاگ از دسترس خارج شد
پرشین‌بلاگ از دسترس خارج شد
صفحه‌کلید با تمام امکانات رایانه عرضه می‌شود
صفحه‌کلید با تمام امکانات رایانه عرضه می‌شود
کارت حافظه ۶۴ گیگابایتی عرضه شد
کارت حافظه ۶۴ گیگابایتی عرضه شد
بازیهای رایانه ای موثر در …
بازیهای رایانه ای موثر در …
چگونگی ایجاد پسورد برای محافظت از پوشه ها
چگونگی ایجاد پسورد برای محافظت از پوشه ها
چگونگی ایجاد Signatures برای ایمیل‌ها
چگونگی ایجاد Signatures برای ایمیل‌ها
سامسونگآیسان پروزازدکتر تاجبخشدکتر بتول طاهریمهر پروازعضویت در تلگرامدکتر دین محمدیعضویت در تلگرامشارژعضویت در تلگرام