دل آدم باید پاک باشه !!!

دل آدم باید پاک باشه !!!

قلب پاک همیشه شنیده‌ ایم که عده ای از خانم ها و آقایان بدحجاب‌، رشوه دهندگان و رشوه بگیرها، کاسب های محله و…می ‌گویند ما دلمان پاک است و با خدا بودن و مسلمان بودن به این نیست که چهار تار موی خود را بپوشانیم!!! یا لباس کوتاه و لباس های بدن نما نپوشیم یا […]

قلب پاک

همیشه شنیده‌ ایم که عده ای از خانم ها و آقایان بدحجاب‌، رشوه دهندگان و رشوه بگیرها، کاسب های محله
و…
می ‌گویند ما دلمان پاک است و با خدا بودن و مسلمان بودن به این نیست که چهار تار موی
خود را بپوشانیم!!! یا لباس کوتاه و لباس های بدن نما نپوشیم یا یه کم پول آن هم به رضایت
خود طرف از او نگیریم ..

می‌ گویند: «دل آدم باید پاک باشه ، ظاهرت مهم نیست»

حال، آیا مگر می‌ شود فقط با دو کلمه « دل پاک » آن همه گناهان بی عفتی و
بی حجابی، ربا و رشوه و بداخلاقی ها را خط زد و نادیده تلقی کرد؟!!!

شکی نیست که این توجیهی
است شیطانی که آنان را با ابن توجیهات واهی به گناهان خود مشغول می ‌دارد و از نیل به سعادت
باز می ‌دارد.

 اعمال انسان تجلی نیت های اوست

یقیناً اعمال انسان برآیند و تجلی نیت ‌های او و درون اوست.
کسی که هر چه که دلش بخواهد و هر آنچه که هوای نفسش آن را طلب کند انجام دهد و
به دنبال کارها و افعال شیطانی باشد، دیگر نمی ‌تواند بگوید: “که درون من و دل من پاک است و
آدم درستی هستم”.

این درون است که برون را می‌ سازد و برون است که درون را جلا می دهد.
لذا نیت و دل و درون انسان رابطه مستقیمی با اعمال و رفتارش دارد و از همدیگر تأثیر و تأثر
دارند.این است که فرهنگ دینی ما بیان می ‌دارد که «الاعمال بالنیات» نیت، امری باطنی است و عمل، امری ظاهری؛
خدا هم ظاهر را می ‌نگرد و هم باطن را؛ اگر کسی ادعای دلی پاک دارد ظاهرش هم باید مطابق
با باطنش باشد چراکه پاکی از درون به برون تراوش می ‌کند.
از کوزه همان تراود که در اوست.[۱]ظاهر، نماد و تندیس باطن است چون ظاهر، ظاهرِ همان باطن است یعنی ظاهر،
ظهور و آینه همان باطن می‌ باشد.

کسی که ظاهرش نادرست است قطعاً باطنش نیز نادرست می‌ باشد چون عمل و کردار و رفتارهای ظاهری از باطن سرچشمه می ‌گیرد و منشاء ظاهر، همان باطن است.

قرآن نسبت به کسانی که ادعای ایمان دارند و به قوانین آن پای بند نیستند، حکایتی را از اعراب بیابان
نشین نقل می ‌کند و پاسخ آن را می‌دهد: «[برخی از] بادیه نشینان گفتند: ایمان آوردیم.
بگو: ایمان نیاورده‌اید، لیکن بگویید: اسلام آوردیم.
و هنوز در دل ‌های شما ایمان داخل نشده است.
و اگر خدا و پیامبر او را فرمان برید از [ارزش] کرده ‌هایتان چیزی کم نمی ‌کند»

ظاهر آلوده حکایت
از درونی آلوده دارد.
نمی ‌توان گفت من فقط ایمان می ‌آورم و عمل صالح را در ظاهر ترک می ‌کنم چرا که این
منطق از منظر قرآن سخت باطل است زیرا قرآن دو عنصر ایمان و عمل صالح را توأمان و در کنار
هم قرار داده و همواره بر هر دو تاکید می ‌کند.
اگر فقط دل پاک کافی بود، خدای خالق تو فقط می‌ گفت:«آمنـــوا».
اینکه کنار «آمنـــوا» گفته:«آمَنُـــوا وَ عَمِلُوالصَّالِحـــات» یعنی هم دلت پاک باشد، هم کارت.در قرآن کریم بیش از ۵۰ مرتبه، ایمان
و عمل صالح، درکنار هم ذکر شده است: ﴿آمنوا و عملوا الصالحات﴾.
چنانکه در آیه‌ ای فرمود: ﴿وَ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَنَّهِ هُمْ فیها خالِدُونَ﴾[البقره/۸۲]«و کسانى که ایمان
آوردند و کارهاى شایسته کردند ایشان باشندگان در بهشتند و در آنجا جاویدند».

یا می‌فرماید: «إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِی خُسْرٍ إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ»[عصر/۲-۳] یعنی غیر از انسان های
با ایمان که دارای عمل صالح هستند و از حق پیروی کرده و یکدیگر را بر پافشاری در حق سفارش
می ‌کنند دیگران همه زیانکارند.

در سوره مبارکه مُلک می‌ خوانیم: ﴿الَّذِی خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَیَاهَ لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً﴾[ملک/۲]« همان کسی که مرگ و زندگی
را پدید آورده است تا شما را بیازماید کدامتان کارتان بهتر و نیکوتر خواهد بود».

عمل مربوط به ظاهر است پس خداوند به ظاهر نیکو، کار دارد چون نماد باطنی نیکو است.
پس خداوند مرگ و زندگانی را آفرید تا ما را بیازماید که کدام یک از ما در عمل نیکوتریم نه
اینکه کدامیک ادّعای دل پاک داریم امّا در عمل پیرو شیطان هستیم!

ایمان باید علاوه بر دل، در اعضا و جوارح هم بیاید. باید ایمان نمود داشته باشد، تا فرد بشود «مومن» و جامعه بشود «اسلامی».

جالب اینکه قرآن نسبت به کسانی که ادعای
ایمان دارند و به قوانین آن پای بند نیستند، حکایتی را از اعراب بیابان نشین نقل می ‌کند و پاسخ
آن را می‌دهد: «[برخی از] بادیه نشینان گفتند: ایمان آوردیم.
بگو: ایمان نیاورده‌اید، لیکن بگویید: اسلام آوردیم.
و هنوز در دل ‌های شما ایمان داخل نشده است.
و اگر خدا و پیامبر او را فرمان برید از [ارزش] کرده ‌هایتان چیزی کم نمی ‌کند»[حجرات/۱۴].

به قول معروف: «با حلوا حلوا کردن دهان شیرین نمی ‌شود» باید عمل کرد، هزینه کرد، و به قول شهید بهشتی: «بهشت را به بها دهند نه به بهانه».

البته ما نمی ‌گوییم: همه افراد بد حجاب، واقعا قصد بدی دارند ولیکن «نیت بد نداشتن» با « دل پاک
داشتن
» فرق می‌ کند.
گاهی ناآگانه و از روی جهل بد حجاب است [نیت بدی ندارد]، و گاه از روی سستی و سهل انگاری،
عمداً بد حجاب است.
در هر دو مورد، لزوماً، دل پاک نیست.
اشتباه این است که، ندانستن را دل پاکی می ‌دانیم!.«نیت بد نداشتن » با «نیت خوب داشتن » فرق می
‌کند؛ نیت بد نداشتن زحمتی ندارد؛ توجهی نمی‌ خواهد و ریاضتی ندارد.
اما نیت خوب داشتن، همیشه همراه عمل است و به همین دلیل دارای پاداش است.
حتی اگر عمل غیر عبادی را با نیت الهی انجام دهد پاداش دارد.
چون عمل انسان از نیت او جدا نیست.

حال، چگونه می ‌شود شخص بدون حجاب، ادعای عفاف کند؟!!! همان ‎گونه که حجاب و پوشش ظاهری، لزوماً به معنای
برخورداری از همه‌ ی مراتب عفاف نیست، عفافِ بدون رعایت پوشش ظاهری نیز قابل تصور نیست چون نمی‎ توان زن
یا مردی را که عریان یا نیمه عریان در انظار عمومی ظاهر می‎ شود عفیف دانست چرا که پوشش ظاهری
یکی از علامت ‎ها و نشانه‎ های عفاف است و بین مقدار عفاف و حجاب، رابطه‌ی تأثیر و تأثّر متقابل
وجود دارد.

بعضی نیز رابطه ‌ی عفاف و حجاب را از نوع رابطه ‌ی ریشه و میوه دانسته ‌اند؛ با این تعبیر که حجاب، میوه‌ی عفاف، و عفاف، ریشه ‌ی حجاب است.

برخی افراد ممکن است حجاب ظاهری داشته باشند، ولی عفاف و طهارت باطنی را در خویش نهادینه نکرده باشند.
این حجاب، تنها پوسته‌ و ظاهری است.از سوی دیگر، افرادی ادعای عفاف کرده و با تعابیری، مثل «من قلب پاک
دارم، خدا با قلب‌ ها کار دارد»، خود را سرگرم می ‌کنند؛ چنین انسان‎ هایی باید در قاموس اندیشه‌ ی
خود این نکته‌ ی اساسی را بنگارند که درون پاک، بیرونی پاک را می ‌پروراند و هرگز قلب پاک، موجب
بارور شدن میوه ‌ی ناپاکِ نخواهد شد.کسی که دلش پاک است می ‌نگرد که خدای پاکی دل از او چه
می‌ خواهد و همان را انجام می ‌دهد نه هر چه که دلش خواست

در مورد دیگر واجبات و محرمات نیز چنین است و نمی‌ شود واجبی را ترک کرد یا حرامی را انجام داد و آن ‌را با دستاویزی مانند «دل پاک» توجیه نمود.

انسان وقتی انسان درستی است که
به دنبال اعمال صالح باشد و وقتی عمل صالح انجام می ‌دهد که درونش پاک باشد و ایمان و اعتقاد
و درستی داشته باشد.حضرت علی (علیه ‌السلام) می فرمایند: «هر کس دستورات خدا را عظیم شمارد، پاسخ به فرمان او
می ‌دهد»[۲]بالاتر از این، قرآن کریم بر عمل بسی تأکید کرده و می ‌فرماید: ﴿وَأَن لَّیْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى
وَأَنَّ سَعْیَهُ سَوْفَ یُرَى﴾ [نجم/۴۰-۳۹]«و نمی‌داند این که برای آدمی جز آنچه به سعی و عمل خود انجام داد ثواب
و جزائی نخواهد بود و البته انسان پاداش سعی و عمل خود را بزودی خواهد دید».

در روایات نیز ایمان و عمل صالح را توأمان با یکدیگر قرار دادند: رسول‌ خدا (صلی ‌الله ‌علیه ‌و آله‌)
فرمودند: «ایمان به ادّعا و آرزو نیست بلکه ایمان آن است که در دل خالص باشد و عمل آن را
تصدیق و تایید کند».[۳]

رسول ‌خدا (صلی ‌الله‌ علیه‌ و آله‌): « ایمان و عمل دو برادر بسته به یک
ریسمانند، خداوند یکی را بدون دیگری نمی ‌پذیرد»[
۴]

امام علی (علیه‌ السلام) فرمودند: «اگر ایمان تنها گفتار بود، روزه
و نماز و حلال و حرام نازل نمی ‌شد.[۵]و در یک کلام، انسان دل پاک و درست، انسانی است که
در عمل و در ظاهر نیز پاکی را پیشه خود کند.
آیا درست است که مخالف امر خدا عمل کنیم و اظهار به محبت او داشته باشیم؟ این از محالات است!
امام صادق(علیه‌السلام) فرمودند: «ما احب الله من عصاه» کسی که خدا را نافرمانی می کند، او را دوست ندارد.[۶]

کسی
که می‌ گوید: «آدم باید دلش پاک باشه، هر کاری خواستی بکن» این شخص به بعض دین عمل کرده و
به بعض دین عمل نکرده و مصداق این آیه شریفه خواهد بود که: ﴿ أَفَتُوْمِنُونَ بِبَعْضِ الْکِتَابِ وَتَکْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا
جَزَاءُ مَنْ یَفْعَلُ ذَلِکَ مِنْکُمْ إِلَّا خِزْیٌ فِی الْحَیَاهِ الدُّنْیَا وَیَوْمَ الْقِیَامَهِ یُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا
تَعْمَلُونَ﴾ [بقره/۸۵] «آیا به بعضى از دستورات کتاب آسمانى ایمان مى ‏آورید، و به بعضى کافر مى‏ شوید؟! براى کسى
از شما که این عمل [تبعیض در میان احکام و قوانین الهى] را انجام دهد، جز رسوایى در این جهان،
چیزى نخواهد بود، و روز رستاخیز به شدیدترین عذاب ها گرفتار مى ‏شوند.
و خداوند از آنچه انجام مى ‏دهید غافل نیست».

هرچیزی برای خود علامتی دارد و علامت دل پاک، عمل و رفتار پاک و زیبا است. آیا می ‌شود که انسان دل پاکی داشته باشد ولی هر طوری که دلش خواست باشد و هر کاری دلش خواست بکند؟!!!

خیر هرگز؛ کسی که دلش پاک است می ‌نگرد که خدای پاکی دل از او چه می‌ خواهد و همان
را انجام می ‌دهد نه هر چه که دلش خواست.

بنابر این سخن «دلت باید پاک باشد» اگر بدون رعایت اعمال نیک در ظاهر باشد حرفی مفت است که هرگز
با منطق قرآن و دین همخوانی و سازگاری ندارد.
بلکه این سخن، منطق شیطان است تا با این بهانه واهی گنهکاران را به ترک واجبات و نیز اشتغال به
محرمات مشغول کند.

تبیان

حاشیه های بازیگر زن سینمای ایران فیلم
آگهی استخدام همکار در سایت های نیک صالحی و پرشین وی
برچسب ها:
اخبار مرتبط :
سامسونگندای ارژنگپک ضد ریزش مودکتر تاجبخشدکتر بتول طاهری

مهر پروازدکتر دین محمدیعضویت در تلگرامعضویت در تلگرام
دعای روز چهارم ماه رمضان +شرح دعا
دعای روز چهارم ماه رمضان +شرح دعا
دعای روز سوم ماه رمضان +شرح دعا
دعای روز سوم ماه رمضان +شرح دعا
دعا کردن در ماه رمضان
دعا کردن در ماه رمضان
دعای روز دوم ماه رمضان +شرح دعا
دعای روز دوم ماه رمضان +شرح دعا
دعای روز اول ماه رمضان +شرح دعا
دعای روز اول ماه رمضان +شرح دعا
فضیلت روزه ماه رمضان
فضیلت روزه ماه رمضان
آثار «روزه» در قیامت برای انسان
آثار «روزه» در قیامت برای انسان
نیت روزه نذری در ماه رمضان
نیت روزه نذری در ماه رمضان
سامسونگندای ارژنگپک ضد ریزش مودکتر تاجبخشدکتر بتول طاهریمهر پروازدکتر دین محمدیعضویت در تلگرامعضویت در تلگرام